Lara en Pauwl Lünow
Namen: Lara (1967) & Pauwl Lünow (1970)
Wonen in Frankrijk sinds: 2005, maar bezitten Chateau de Percey sinds 2002
Waar: Percey (Bourgogne)
Gezinssamenstelling: 2 dochters (2002 & 2004)
Website: Chateau Percey
Website: Burgundy Antiques
Twitter: @La_chatelaine
Boekentip: I have a chateau, now what? (Publicatie december 2011) Het is mijn eigen boek en het gaat over het kopen van een chateau, het opzetten van een salon de thé, art gallery en gites en al onze persoonlijke ervaringen (positief en negatief) met instanties, burgemeesters, bedrijven, buren, etc. en is geschreven in de engelse taal
1. Waarom zijn jullie geëmigreerd?
Toen we ontdekten van elkaar dat we dezelfde droom hadden zijn we ervoor gegaan. Een chateau bezitten was ons doel.
2. En waarom juist naar Frankrijk?
Meeste keus qua chateaux en betaalbaar.
3. Hoe hebben jullie jezelf voorbereid op jullie emigratie?
We hebben een business plan geschreven voor een chateau hotel. Het tourisme in de regio zo goed mogelijk onderzocht, franse les genomen, de duurste en meest complete woordenboeken aangeschaft, een architect en een tuinarchitect in de armen genomen en van te voren met alle juiste ambtenaren gesproken voor de verbouwingen. Maar als je er dan eenmaal woont blijkt dat je veel door een roze bril hebt bekeken. We wisten dat we geen geld hadden voor al onze plannen, daarom hebben we besloten dat Pauwl voorlopig zou blijven werken, zodat we het financieel zouden redden.
Toen ik me eenmaal in Frankrijk had geïnstalleerd, hebben we al onze hotelplannen in de ijskast gezet en zijn onze plannen langzaamaan vormgegeven naar onze huidige formule van gites au chateau met feesten en partijen. Maar we zitten nooit stil en alweer nieuwe plannen zijn in de maak. Binnenkort gaan we uitbreiden. Hiervoor zijn we op zoek naar een zelfstandig werkende chef die met zijn eigen bedrijf ook wil investeren.
4. Wat viel er mee?
Ik kan mij niet herinneren ooit meevallers te hebben gehad. De beginperiode was zwaar en moeizaam vooral als vrouw alleen met 2 kleine kinderen. Maar nu alles goed op de rails staat, bevalt het leven hier buitengewoon goed en worden we buiten verwachting goed ontvangen in het lokale bedrijfsleven. Zo ben Ik net verkozen tot Presidente van het Office de Tourisme in St. Florentin. Ik wil van St. Florentin een antiekstad maken en we zijn op zoek naar antiquairs, brocanteurs en kunstenaars die zich hier willen vestigen.
5. En wat viel er tegen?
Bureaucratie, verbouwingen, de franse mentaliteit van de lokale artisans (zoals afspraken niet nakomen), maar ik heb gehoord dat dat nu overal is.
6. Hoe is jullie Frans?
Uitstekend
7. Zijn jullie geïntegreerd?
Ja, beter kan niet
8. Wat missen jullie van Nederland?
De efficiëntie, de gemakkelijke en flexibele en soepele manier van zakendoen, het vertrouwen, vooral ook hoe gemakkelijk verschillende sociale klassen met elkaar omgaan.
9. Hebben jullie tips voor toekomstige emigranten die willen emigreren naar Frankrijk?
Spreek de taal, investeer lokaal (daar waar mogelijk, zonder dat je een dief bent van je eigen portemonnee), probeer iets vrijwillig voor de gemeenschap te doen en wees geduldig, alles gaat hier veel langzamer dan in Nederland.
10. Zijn jullie verwachtingen uitgekomen?
Ja ik denk het wel. Vooral op het persoonlijke vlak zijn wij enorm gegroeid. Het chateau is vooral mijn bedrijf, want Pauwl werkt nog steeds in Nederland. Het runnen van de gites en de bruiloften, feesten en partijen zijn in zekere mate zeer succesvol, we zitten tussen april en oktober vol, maar het is nog steeds niet zo dat wij hiervan kunnen leven. De afgelopen tien jaar hebben we zoveel in het chateau geïnvesteerd dat het nog heel lang gaat duren voordat we dat hebben terugverdiend. Maar wat we ervoor terugkrijgen is zo ontzettend veel, dat wij geen enkele behoefte meer hebben om nog terug te gaan naar Nederland. Het is zo’n ander leven hier, vooral als je van de stad op het franse platteland komt is het verschil groot. Je leert enorm te relativeren en je leert inzien dat Nederland een heel goed geregeld land is dat heel erg goed voor zijn bevolking zorgt, maar er mist een zekere vorm van joie de vivre en daarom maken zo veel Nederlanders (vooral tijdens de vakantie) plannen om zich hier te vestigen.
